Artykuły

Powstanie listopadowe i Wielka Emigracja stały się źródłem autentycznej sympatii Francuzów do Polaków, którzy wyjeżdżali z własnego kraju, uciekając przed despotyzmem. Paryż stał się wówczas prawdziwą kolebką polskości i do dziś nosi wiele śladów polskiej obecności.

Przez setki lat polscy podróżnicy przywieźli na ojczyste ziemie ogromne ilości eksponatów z różnych dziedzin nauki. Niektóre z nich mogą wydawać się dziwne lub co najmniej kontrowersyjne.

Historycy spierają się na ten temat od XIX wieku. Ostatnio debatę ożywiły nowe odkrycia archeologiczne. Czy to pytanie ma jednak w ogóle sens?

Podczas gdy w Królestwie Polskim trwało powstanie listopadowe, Adam Mickiewicz bawił w Wielkopolsce i wdał się w romans z mężatką słynącą z urody i niezwykłej inteligencji. Wiele wskazuje na to, że to ona stała się pierwowzorem Telimeny z „Pana Tadeusza”.

XIX wiek kojarzy się rozmaicie: z postępem nauki, z rozkwitem sztuki, z odkrywaniem świata… Czasem także z wielkimi kapitalistami. Pamięć o polskich naukowcach, artystach i podróżnikach pozostaje żywa. Co jednak z polskimi bogaczami?

Zrobienie błyskotliwej kariery w Rzeczpospolitej Obojga Narodów nie było łatwym zadaniem. Mimo to nie brakuje przykładów niezbyt zamożnych osób, które sięgnęły po najwyższe urzędy i zgromadziły duży majątek.

Było jednym z najradośniejszych, najbardziej rozśpiewanych i roztańczonych świąt. Dziś już mało kto pamięta o Rodusiu, majeniu domów czy słupie majowym.

16 maja 1929 roku, po wielu miesiącach wytężonej pracy, w Poznaniu otwarta została Powszechna Wystawa Krajowa. Wstęgę przecinał sam prezydent RP. Ówczesna prasa zachwycała się samochodami jego świty, a program pobytu Ignacego Mościckiego był niezwykle bogaty…

Choć dzisiejsi posłowie często wydają się zupełnie ignorować dobre obyczaje, w porównaniu do staropolskiego sejmu nasz współczesny parlament jest ostoją ładu i porządku.

Była to dla mnie najmilsza rozrywka — deklarowała w Pamiętniku Anna Potocka. Nie chodziło jednak o bale czy radosne zabawy z rówieśnikami – dla córki hrabiego Działyńskiego największą przyjemnością była pomoc potrzebującym.