Tag: Historia Polski

Poznański klasztor oo. dominikanów miał szczęście do wybitnych duszpasterzy akademickich i zakonników wspierających w latach 80. ruch opozycyjny. Zmarły przed dwoma laty o. Tomasz Alexiewicz OP szedł jedną i drugą ścieżką, a jego biografią można by obdzielić kilka osób.

Uważa się powszechnie, że epidemia dżumy, która spustoszyła Europę w latach 1346–1353, ominęła Polskę rządzoną przez Kazimierza Wielkiego. Przez lata wysunięto wiele hipotez mających wyjaśnić ten fenomen. Czy któraś z nich jest słuszna? I czy Polska rzeczywiście obroniła się przed czarną śmiercią?

Nowożytny dwór królewski był podstawową instytucją polityczną państwa – centrum sprawowania władzy, a zarazem źródłem prestiżu i wyznacznikiem rozwoju sztuki, mody, obyczajów oraz wychowania. Jak wypadały dworskie obyczaje francuskie czy hiszpańskie w porównaniu z Polskimi?

Czy istnieje przepis na wygrane powstanie? W jaki sposób można się do niego przygotować? A może sukces zależny jest wyłącznie od czynników zewnętrznych i nie da się go przewidzieć?

Literatura pełna była takich historii: znudzona mężem żona uciekała do kochanka; znużony małżeństwem mąż szukał zapomnienia w ramionach kochanki. Po co jednak sięgać do książek, kiedy dziewiętnastowieczna rzeczywistość sama pisała melodramatyczne scenariusze.

Kościół przestrzegał przed tymi diabelskimi przybytkami, karczmy przyciągały jednak z nieodpartą siłą. Zaglądali do nich chłopi, rzemieślnicy i szlachcice. Nie dziwił widok plebana ogrywającego w kości zgraję studentów. Mieszanka stanów, rozgrzane piwem głowy i wiszące u pasa miecze rodziły przemoc.

Od Gdyni do Tarnopola, od Poznania do Pińska, II Rzeczpospolitą zamieszkiwały tysiące ubogich, bezrobotnych i bezdomnych żyjących na taczkach, w rozsypujących się ruderach i jamach wykopanych w ziemi. Ich życie udokumentowali reporterzy przedwojennej prasy.

W grudniu 1981 roku we Francji rządził lewicowy prezydent i lewicowa koalicja parlamentarna, do której należała Francuska Partia Komunistyczna. W rezultacie wprowadzenie stanu wojennego w Polsce wywarło nad Sekwaną konsekwencje nie tylko w polityce zagranicznej, ale również wewnętrznej.

Dynamiczny rozwój Łodzi nie szedł w parze z dbałością o jej strukturę przestrzenną. W jednym śródmiejskim kwartale zmieściłaby się cała lubelska starówka. Powstało miejsce wyjątkowe: z najlepiej w Polsce zachowaną tkanką miejską z końca XIX w., która często utrudnia codzienne funkcjonowanie miasta.

Wraz z rozwojem nauki Polacy przestali być szaleńcami, a stali się ludźmi chorymi psychicznie. Kiedy nastąpiła ta zmiana? Jak rozwijała się historia polskiej psychiatrii? Jak wyglądała opieka nad osobami cierpiącymi na choroby psychiczne w czasach I Rzeczpospolitej?