Tag: Nowożytność

Jan Piotr Norblin to francuski artysta uznawany za ojca polskiego malarstwa rodzajowego. Zawdzięczamy mu m.in. malarską kronikę insurekcji kościuszkowskiej, a także galerię strojów polskich, którą prezentujemy poniżej.

Dawną Rzeczpospolitą nazywa się „rajem dla Żydów” (Paradis Judaeorum). Faktycznie ziemie polskie zamieszkiwała od XIII wieku duża diaspora żydowska ciesząca się wieloma przywilejami. Antysemityzm nie był jednak obcy naszej kulturze i narastał wraz z kolejnymi kryzysami politycznymi i gospodarczymi.

We wspomnieniach polskich podróżników z dawnych epok występuje wiele elementów ponadnaturalnych, których pochodzenie trudno racjonalnie wytłumaczyć. Ich autorzy uznawali je za autentyczne, a niektórzy z nich twierdzili, że widzieli je na własne oczy.

Kłótnie o noclegi i miejsca w kościelnych ławach, przemoc fizyczna i zupełny brak regulaminów to tylko niektóre z problemów, jakie trapiły sejmiki dawnej Rzeczpospolitej. A jednak przez długi czas instytucje te pozwalały szlachcie współrządzić państwem.

To historia niemal jak z Kopciuszka. Niebogata, wychowana gdzieś na prowincji córka wygnańca i niezwykle przystojny król. Poza tym jednak niewiele zgadza się z bajką. Czy jedyna Polka na francuskim tronie została władczynią przez sieć intryg i niezwykłych zbiegów okoliczności?

W 1962 roku do Archiwum Państwowego w Koszalinie trafiła Kronika Wendlanda. Choć była znana dużo wcześniej, nigdy nie wydano jej drukiem. W 2006 roku została transkrybowana i częściowo przetłumaczona na polski. Jest znakomitym źródłem do poznania dziejów Koszalina i ciekawostek dotyczących tego miasta.

Łatwo powiedzieć, czym zajmował się hetman czy podskarbi, tymczasem marszałek pozostaje dla wielu zagadką. Choć należał do najważniejszych urzędników Rzeczpospolitej Obojga Narodów, rzadko się o nim pamięta.

Szlachta jako jedyna cieszyła się w dawnej Rzeczpospolitej pełnią praw i licznymi przywilejami. Zapewniały one m.in. możliwość uczestnictwa w życiu politycznym i wpływania na najważniejsze decyzje w państwie. Jakimi obywatelami byli zatem polscy, litewscy i ruscy szlachcice?

Ratusze były oznaką wolności, bogactwa i znaczenia dawnych miast. Nie szczędzono środków, by siedziba władz była godną wizytówką całej wspólnoty, dlatego ratusze do dziś należą często do najpiękniejszych budynków w miejscowości. Oto najładniejsze i najciekawsze z nich.

Najstarszym zachowanym i najbardziej znanym widokiem dawnego Poznania jest ten z dzieła Georga Brauna i Franza Hogenberga. Nie jest to plan miasta, raczej specyficzna panorama, pozwala jednak udać się na wycieczkę po nowożytnym Poznaniu.