Tag: XIX wiek

Śmierć to bardzo życiowy temat, wszak każdy człowiek rodzi się, żyje i umiera. Nieoczywiste są jedynie okoliczności, w których nadchodzi kres żywota. To one sprawiają, że każdy koniec życia staje się wyjątkową opowieścią. Spójrzmy razem w oczy śmierci przedstawione w malarskich wizjach.

Polscy ułani i szwoleżerowie zyskali sławę podczas wojen napoleońskich. Zapoczątkowały one ich wielką wojskową karierę. Odtąd w wielu armiach świata służyli kawalerzyści w charakterystycznych rogatywkach i kurtkach ułankach. Można ich zobaczyć nawet w westernach.

Alexander Fleming, Louis Pasteur czy Wilhelm Röntgen na trwale zapisali się w podręcznikach do historii. Niestety, nie znalazło się w nich miejsce dla barona Dominique’a-Jeana Larreya. Czyżby twórca karetek pogotowia nie zasługiwał na uznanie? Uratował wszak całe rzesze ludzi.

Rewolwerowe pojedynki, wizyty w saloonie, konne pościgi i romanse z pięknymi kobietami. Czy raczej ciężka i niebezpieczna praca przy bydle, a potem picie na umór i wizyty w domu publicznym? Jak naprawdę żyli XIX-wieczni kowboje?

W XIX wieku kobiety coraz śmielej zaczęły wkraczać w przestrzeń życia zawodowego. Pilnie się szkoliły, poszukiwały dla siebie lepszych stanowisk i zdobywały pieniądze na zaspokojenie swoich potrzeb. Droga, którą podążały, wcale nie była łatwa, ale skorzystały na tym nie tylko same panie, ale też społeczeństwo.

Karnawałowe uczty i zabawy pełne pijaństwa, śmiechu i tańców przez wieki były przygotowaniem do zbliżającego się postu. W ostatki szaleństwom poddawali się wszyscy, bez względu na wiek i majątek. Również Środa Popielcowa – choć zdecydowanie spokojniejsza – niosła ze sobą ostatnie chwile harców.

Choć w szkole pojęcie pracy organicznej sprowadza się najczęściej do przeciwstawienia jej walce zbrojnej, to jednak jej rzeczywiste znaczenie jest nieco bardziej skomplikowane.

Mundurologia to pasjonujące zajęcie. Całymi dniami można wpatrywać się w zdjęcia czy ryciny, poszukując rozmaitych nieregularności i innych detali. A w zalewie informacji wizualnych nie wolno też zapominać o regulaminowej stronie zagadnienia.

Warszawa odgrywała w planach sanacyjnych niezwykle istotną rolę – miała stać się stolicą przyszłego imperium. Wymagało to jej gruntownej przebudowy i modernizacji. Jak miała wyglądać Warszawa przyszłości?

Według podań ludowych elita Starego Helu miała wzbogacić się na handlu, piractwie i wyzyskiwaniu jego biedniejszych mieszkańców. Pewnego dnia miasto zostało unicestwione przez siły natury. Czy legenda ta ma coś wspólnego z rzeczywistością?