Czytaj

Jak mawiał Napoleon Bonaparte, żołnierze nie maszerują na nogach, tylko na brzuchach. Aprowizacja jest kluczowa dla morale każdej armii i jej zdolności bojowej. Jak wyglądało wyżywienie żołnierzy walczących na frontach II wojny?

Po doświadczeniach realnego socjalizmu plany gospodarcze nie kojarzą się najlepiej. Ich historia pełna jest przykładów koszmarnych niegospodarności, nadużyć i ignorowania potrzeb obywateli. Może był jednak wyjątek? Czy plan trzyletni różnił się od swoich następców?

Choć na dworach polskich władców pracowali czasem wybitni lekarze, a stan higieny był lepszy niż na Zachodzie, nasi królowie elekcyjni nie należeli do długowiecznych. Ich choroby leczono za pomocą przypalania rozpalonym żelazem, upuszczania krwi i nacierania wódką.

2 października 1938 r. wojska II RP zaczęły zajmowanie Zaolzia – należącej do Czechosłowacji części Śląska Cieszyńskiego. Zamieszkiwali ją w większości Polacy, którzy owacyjnie witali wkraczających żołnierzy. Niestety, było to częścią rozbioru Czechosłowacji dokonanego wraz z hitlerowską III Rzeszą.

Po upadku swojego państwa Węgrzy przez trzy stulecia walczyli o niepodległość i swobody narodowe. Kiedy osiągnęli swój cel, sami zaczęli prześladować inne narody zamieszkujące ich państwo, poddając je intensywnej madziaryzacji. Doprowadziło ich to do narodowej tragedii.

Odrodzona Polska borykała się z niezliczonymi problemami. Należała do nich napięta sytuacja na wschodzie kraju, zamieszkiwanym w większości przez ludność białoruską i ukraińską. Już od pierwszych lat istnienia państwa w II RP działali terroryści, którym nie brakowało bezwzględności i zuchwałości.

W sierpniu 1941 roku, na mocy układu Sikorski-Majski, ogłoszono tzw. amnestię dla obywateli polskich w ZSRR. Uwolniono kilkaset tysięcy zesłańców oraz osadzonych w więzieniach i łagrach. Wygłodzeni i obdarci, ruszyli tysiącami do obozów formujących się Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR gen. Andersa.

Z perspektywy polskiego dworu zarówno Persja, jak i Anglia, znajdowały się na granicach zainteresowania królewskiej dyplomacji. Mimo to, gdy zachodziła potrzeba, potrafiono odnosić na tym polu pewne sukcesy, choć skromne środki zupełnie tego nie ułatwiały.

Od roku ze wszystkich stron atakuje nas RODO. Stosy dodatkowych deklaracji i podpisów oraz prośby o zgodę na przetwarzanie naszych danych osobowych dopadają nas na każdym kroku. Jak ma się w tym wszystkim odnaleźć osoba, która pół dysku w komputerze ma zapełnione informacjami o innych ludziach?

W dwudziestoleciu międzywojennym służące były bogatych domach powszechne. Zatrudniała je większość lepiej sytuowanych, a nawet tylko trochę zamożniejszych rodzin. Jak wyglądał raczej nieciekawy los tych kobiet?