Czytaj

Siedmiodniowa obrona Wojskowej Składnicy Tranzytowej doczekała się wielu mniej lub bardziej udanych opracowań. Niewielu autorów sięga jednak do korzeni legend o obronie Westerplatte. Jak powstały te mity i o czym nas one dzisiaj uczą?

Choć muzułmanie zostali bezwzględnie wyparci z Półwyspu Iberyjskiego, ich ostatni bastion – Alhambra – zachwycił chrześcijańskich zdobywców. Dziedzictwo Maurów przetrwało i jest dziś perłą w koronie hiszpańskich atrakcji turystycznych.

Jak mawiał Napoleon Bonaparte, żołnierze nie maszerują na nogach, tylko na brzuchach. Aprowizacja jest kluczowa dla morale każdej armii i jej zdolności bojowej. Jak wyglądało wyżywienie żołnierzy walczących na frontach II wojny?

Po doświadczeniach realnego socjalizmu plany gospodarcze nie kojarzą się najlepiej. Ich historia pełna jest przykładów koszmarnych niegospodarności, nadużyć i ignorowania potrzeb obywateli. Może był jednak wyjątek? Czy plan trzyletni różnił się od swoich następców?

Choć na dworach polskich władców pracowali czasem wybitni lekarze, a stan higieny był lepszy niż na Zachodzie, nasi królowie elekcyjni nie należeli do długowiecznych. Ich choroby leczono za pomocą przypalania rozpalonym żelazem, upuszczania krwi i nacierania wódką.

2 października 1938 r. wojska II RP zaczęły zajmowanie Zaolzia – należącej do Czechosłowacji części Śląska Cieszyńskiego. Zamieszkiwali ją w większości Polacy, którzy owacyjnie witali wkraczających żołnierzy. Niestety, było to częścią rozbioru Czechosłowacji dokonanego wraz z hitlerowską III Rzeszą.

Po upadku swojego państwa Węgrzy przez trzy stulecia walczyli o niepodległość i swobody narodowe. Kiedy osiągnęli swój cel, sami zaczęli prześladować inne narody zamieszkujące ich państwo, poddając je intensywnej madziaryzacji. Doprowadziło ich to do narodowej tragedii.

Odrodzona Polska borykała się z niezliczonymi problemami. Należała do nich napięta sytuacja na wschodzie kraju, zamieszkiwanym w większości przez ludność białoruską i ukraińską. Już od pierwszych lat istnienia państwa w II RP działali terroryści, którym nie brakowało bezwzględności i zuchwałości.

W sierpniu 1941 roku, na mocy układu Sikorski-Majski, ogłoszono tzw. amnestię dla obywateli polskich w ZSRR. Uwolniono kilkaset tysięcy zesłańców oraz osadzonych w więzieniach i łagrach. Wygłodzeni i obdarci, ruszyli tysiącami do obozów formujących się Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR gen. Andersa.

Z perspektywy polskiego dworu zarówno Persja, jak i Anglia, znajdowały się na granicach zainteresowania królewskiej dyplomacji. Mimo to, gdy zachodziła potrzeba, potrafiono odnosić na tym polu pewne sukcesy, choć skromne środki zupełnie tego nie ułatwiały.