Czytaj

Nazizm opisać można jako rodzaj religii politycznej z Hitlerem jako prorokiem, z własnymi relikwiami i męczennikami oraz licznymi rytuałami. Podstawowym znakiem rozpoznawczym wyznawców było zaś tzw. „niemieckie pozdrowienie”: Heil Hitler! Jego użycie regulowało wiele zasad.

Ustrój socjalistyczny nie zachęcał do gromadzenia majątku, niektórym jednak się to udawało. Kim byli ci ludzie i w jaki sposób zdobywali swoje fortuny?

W II Rzeczpospolitej największą prywatną kolekcję dawnych dokumentów i autografów posiadał znany prawnik i społecznik mieszkający w Poznaniu. Jak ją zgromadził i co się z nią stało?

Choć wegetarianizm może się wydawać dość młodym zjawiskiem, jego propagatorów nie brakowało już przed wojną. Zdecydowana większość społeczeństwa żywiła się jednak bezmięsnie z przymusu.

Szlachta jako jedyna cieszyła się w dawnej Rzeczpospolitej pełnią praw i licznymi przywilejami. Zapewniały one m.in. możliwość uczestnictwa w życiu politycznym i wpływania na najważniejsze decyzje w państwie. Jakimi obywatelami byli zatem polscy, litewscy i ruscy szlachcice?

Powstanie wielkopolskie zostało zapamiętane jako wyjątkowe, bo udane. Czy sukces byłby jednak możliwy bez sprzyjających warunków międzynarodowych i niewidocznej pracy dyplomatów?

Ratusze były oznaką wolności, bogactwa i znaczenia dawnych miast. Nie szczędzono środków, by siedziba władz była godną wizytówką całej wspólnoty, dlatego ratusze do dziś należą często do najpiękniejszych budynków w miejscowości. Oto najładniejsze i najciekawsze z nich.

Najstarszym zachowanym i najbardziej znanym widokiem dawnego Poznania jest ten z dzieła Georga Brauna i Franza Hogenberga. Nie jest to plan miasta, raczej specyficzna panorama, pozwala jednak udać się na wycieczkę po nowożytnym Poznaniu.

Wacław II – twórca wielkiego imperium, który trząsł się ze strachu na widok kota, a przed burzą chował się w skrzyni. Przed trzydziestką jego skronie ozdobiły dwie korony. A choć jego panowanie budzi w Polsce złe skojarzenia, popchnął naszą historię na zupełnie nowe tory.

Miasta, a nawet ich dzielnice kultywują pamięć o swojej przeszłości. Dbają o zabytki, wznoszą pomniki, fundują tablice pamiątkowe i pilnują miejskich dokumentów. Podobnie działać mogą również inne zbiorowości, jak diaspora cudzoziemców, którzy od długiego czasu identyfikują się z miejscem, w którym przebywają.