Tag: Średniowiecze

Pięknie ilustrowane średniowieczne rękopisy pełne są rysunków fantastycznych zwierząt i bestii, których istnienie uznawano za równie realne, jak zwykłych bobrów czy jeleni. Ale nawet te ostatnie miały wg ówczesnych autorów dziwaczne zwyczaje, chętnie przedstawiane na barwnych miniaturach.

Ceglane zamki rozsiane po całym terenie byłego państwa zakonnego są widoczną pamiątką po sile i bogactwie panujących tu dawniej krzyżaków. Niegdyś wielkie i potężne, dziś najczęściej są jedynie świadectwem minionej chwały. Nadal jednak warto do nich zaglądać w poszukiwaniu wiedzy i przygód.

Wiele kobiet stawało przed obliczem sędziego, by walczyć o swoje prawo do cielesnego związku z mężem, a problemy seksualne traktowane były z dużą naturalnością i bez rozpaczliwej wstydliwości. Co robili kościelni urzędnicy, gdy małżeństwo nie mogło być skonsumowane z powodu impotencji?

Każdej nocy na ulice ogarniętych zarazą miast wyjeżdżali budzący odrazę grabarze dżumowi. Spędzali upiorne godziny na grzebaniu wyniszczonych chorobą ciał, a w oczach mieszkańców zasługiwali jedynie na pogardę.

We wspomnieniach polskich podróżników z dawnych epok występuje wiele elementów ponadnaturalnych, których pochodzenie trudno racjonalnie wytłumaczyć. Ich autorzy uznawali je za autentyczne, a niektórzy z nich twierdzili, że widzieli je na własne oczy.

W 1962 roku do Archiwum Państwowego w Koszalinie trafiła Kronika Wendlanda. Choć była znana dużo wcześniej, nigdy nie wydano jej drukiem. W 2006 roku została transkrybowana i częściowo przetłumaczona na polski. Jest znakomitym źródłem do poznania dziejów Koszalina i ciekawostek dotyczących tego miasta.

Ratusze były oznaką wolności, bogactwa i znaczenia dawnych miast. Nie szczędzono środków, by siedziba władz była godną wizytówką całej wspólnoty, dlatego ratusze do dziś należą często do najpiękniejszych budynków w miejscowości. Oto najładniejsze i najciekawsze z nich.

Wacław II – twórca wielkiego imperium, który trząsł się ze strachu na widok kota, a przed burzą chował się w skrzyni. Przed trzydziestką jego skronie ozdobiły dwie korony. A choć jego panowanie budzi w Polsce złe skojarzenia, popchnął naszą historię na zupełnie nowe tory.

Niepełnosprawność w średniowieczu oznaczała zazwyczaj nędzę, a także pogardę i przemoc ze strony społeczeństwa. Mimo głoszonego przez Kościół ideału miłosierdzia „defekty” fizyczne często zamykały również drogę do stanu duchownego. Dlaczego?

Historycy spierają się na ten temat od XIX wieku. Ostatnio debatę ożywiły nowe odkrycia archeologiczne. Czy to pytanie ma jednak w ogóle sens?