Tag: Historia Polski

Spór o autorstwo planu bitwy warszawskiej wciąż budzi skrajne emocje. Narodził się niemal równocześnie ze zwycięstwem, a jego temperaturę przez lata podsycały waśnie polityczne. 100 lat później nie powinniśmy jednak patrzeć na tę kwestię przez pryzmat mitów, lecz trzymać się faktów. A te są jasne.

Przemieszczanie się po terenach rozległego państwa polsko-litewskiego nie było łatwe. Koła łamiące się na wyboistych traktach i wozy tonące w błocie to tylko początek listy problemów czekających na gościńcach. Mimo to nie brakowało ludzi podróżujących zarówno w interesach, jak i dla przyjemności.

Piechota niosła na swoich barkach główny ciężar walk z Armią Czerwoną. Wiązało się to z ogromnym poświęceniem, które wyciskało z wojaków ostatnie resztki sił fizycznych i psychicznych. Jak wyglądało szkolenie i życie na froncie żołnierzy nowo powstałego Wojska Polskiego?

Jednym z bardziej charakterystycznych, a nieistniejących już budynków dawnej Warszawy była Heca zwana też szczwalnią. Ciesząca się raczej złą sławą arena walk z zwierząt zmieniła się z czasem w cyrk, w którym podziwiać można było występy akrobatów, siłaczy i innych sztukmistrzów.

Zmagania odrodzonego Wojska Polskiego z Armią Czerwoną w czasie wojny polsko-bolszewickiej uwieczniono na wielu interesujących fotografiach. Zobacz część z nich!

Gdy dawni bohaterowie podpadną radykalnym politykom, znikają z pomników, tablic pamiątkowych i nazw ulic. Niektórzy potrafią jednak przetrwać niejedną czystkę. Również w Polsce, przez którą przetoczyła się niedawno nowa fala dekomunizacji.

Fiordy Norwegii, Nowy York czy Madera? W każde z tych miejsc można było popłynąć przed wojną polskim transatlantykiem. Dobre warunki, smaczne jedzenie, świetna obsługa. Czego można chcieć więcej w czasie wypoczynku?

Efektownie namalowane i zaaranżowane wielkie obrazy przenosiły widzów w inną rzeczywistość. Przez ponad 100 lat cieszyły się zadziwiającą dziś popularnością – oglądały je miliony ludzi. Ich kres przyniosło pojawienie się ruchomych obrazków, czyli kina. Zniszczyło je to, czym same próbowały być.

Po zawarciu unii lubelskiej Mikołaj Naruszewicz pisał do Mikołaja Radziwiłła: „[nastąpił] pogrzeb i zgładzenie na wieczne czasy wolnej a udzielnej Rzeczypospolitej [litewskiej], niegdy Wielkiego Księstwa Litewskiego”. Czy Litwa naprawdę utraciła wówczas swoją podmiotowość?

Miecze posiadały w średniowieczu bogatą symbolikę łączącą sfery sacrum i profanum. Było to wykorzystywane również na ziemiach polskich, zwłaszcza przez dynastię panującą, w różnych zabiegach politycznych, a także przez autorów kronik, którzy używali związanych z tą bronią motywów literackich.